زمان تقریبی مطالعه: 3 دقیقه
 

عبدالرحمان بن عبدالله یزنی





عبدالرحمن بن عبدالله یَزَنی یکی از شهدای کربلا است.


۱ - تحقیق در نام و نسب عبدالرحمان



نام او عبدالرحمن بن عبدالله یَزَنی است.
[۲] الفتوح ج۵، ص۱۹۴.
[۳] مقتل الحسین، خوارزمى، ج۲، ص۲۱.
يَزَنى منسوب به يَزَن، تیره‌ اى از حِمْيَر. او را ذى‌يَزَنی یمنی نیز گفته ‌اند. ذى يَزَن از فرزندان انوشیروان و ساكن یمن بوده است.
[۵] وسیلة الدارین، موسوی زنجانی، ج۱، ص۱۷۰.
در زیارت رجبیه، ازدى نامیده شده است. ازدى منسوب به ازد و به احتمال از نسل ازْد بن غوث ... بن سبأ مى ‌باشد. به گفته برخى از معاصرین ظاهراً وى همان عبدالرحمان بن عبدالله ارحبی است. بزنی نیز گفته‌ اند.
[۹] مجالس الشهدا، حاج على زنگنه، ج۱، ص۱۱۷.


۲ - عبدالرحمان در کنار مسلم



عبدالرحمن هنگام دعوت کوفیان از امام حسین علیه السلام به فرمان آن حضرت با مسلم بن عقیل علیه السلام و قیس بن مسهر صیداوی و عمارة بن عبدالله سلولی عازم کوفه گردید. مطلب فوق در دو نسخه از ارشاد درباره عبدالرحمان بن عبدالله ارحبی و عبدالله و عبدالرحمن ابنا شداد الارحبى ذكر شده است.

۳ - حضور در کربلا



وی در روز عاشورا پس از مسلم بن عوسجه
[۱۴] مقتل الحسین علیه السلام، خوارزمى، ج۲، ص۲۱.
و به قولی پس از هلال بن نافع
[۱۵] روضة الشهدا، واعظ کاشفی، ج۱، ص۲۹۹.
و با کسب اجازه از سیدالشهدا علیه السلام به میدان مبارزه شتافت
[۱۶] عشره كامله، وقار شیرازی، ج۱، ص۳۸۱.


۴ - رجز عبدالرحمان در میدان



وی در میدان چنین رجز خواند:
انا بنُ عبدِاللَّه مِنْ آل یَزَنْ • دینی علی دین حسینٍ وَحَسَنْ‌
اضْرِبُکُمْ ضَرْبَ فَتیً مِنَ الیمنْ • أَرْجُو بِذاک الفوزَ عِنْدَ المُؤْتمنْ
[۱۹] مقتل الحسین عليه السلام، خوارزمى ج۲، ص۲۱.

من پسر عبدالله از خاندان یَزَن هستم. دین من، دین حسین و حسن است. مانند جوان یمنی شما را می‌زنم. امیدوارم با این کار نزد خداوند متعال رستگار شوم.

۵ - شهادت



گروه زیادی از دشمن را به هلاکت رساند
[۲۱] روضة الشهداء، واعظ کاشفی، ج۱، ص۲۹۹.
و سرانجام به فیض شهادت نایل گشت.

۶ - زیارتنامه عبدالرحمان



در زیارت رجبیه از او چنین یاد شده است: «السلام علی عبدالرحمن بن عبدالله الازدی.»

۷ - پانویس


 
۱. ↑ معجم رجال الحدیث، ابوالقاسم خوئی، ج۱۰، ص۳۳۶.    
۲. ↑ الفتوح ج۵، ص۱۹۴.
۳. ↑ مقتل الحسین، خوارزمى، ج۲، ص۲۱.
۴. ↑ الانساب، سمعانی، ج۱۳، ص۴۹۷.    
۵. ↑ وسیلة الدارین، موسوی زنجانی، ج۱، ص۱۷۰.
۶. ↑ الاقبال، سید ابن طاووس، ج۳، ص۳۴۵. ‌    
۷. ↑ الانساب، سمعانی، ج۱، ص۱۸۰.    
۸. ↑ معجم رجال الحدیث، ابوالقاسم خوئی، ج۱۰، ص۳۱۶.    
۹. ↑ مجالس الشهدا، حاج على زنگنه، ج۱، ص۱۱۷.
۱۰. ↑ مقتل الحسین علیه السلام، مقرم، ج۱، ص۱۴۶.    
۱۱. ↑ ارشاد، شیخ مفید، ج۲، ص۳۹.    
۱۲. ↑ بحارالانوار، علامه مجلسی، ج۹۸، ص ۲۰۴.    
۱۳. ↑ الفتوح، ابن اعثم، ج۵، ص۱۰۶.    
۱۴. ↑ مقتل الحسین علیه السلام، خوارزمى، ج۲، ص۲۱.
۱۵. ↑ روضة الشهدا، واعظ کاشفی، ج۱، ص۲۹۹.
۱۶. ↑ عشره كامله، وقار شیرازی، ج۱، ص۳۸۱.
۱۷. ↑ الفتوح، ابن اعثم، ج۵، ص۱۰۶.    
۱۸. ↑ معجم رجال الحدیث، ابوالقاسم خوئی، ج۱۰، ص۳۳۶.    
۱۹. ↑ مقتل الحسین عليه السلام، خوارزمى ج۲، ص۲۱.
۲۰. ↑ بحارالانوار، علامه مجلسی، ج۴۵، ص۲۲.    
۲۱. ↑ روضة الشهداء، واعظ کاشفی، ج۱، ص۲۹۹.
۲۲. ↑ الاقبال، سید ابن طاووس، ج۳، ص۳۴۵. ‌    
۲۳. ↑ بحارالانوار، علامه مجلسی، ج۹۸، ص۳۴۰.    


۸ - منبع



پژوهشی پیرامون شهدای کربلا، جمعی از نویسندگان، ج۱، ص۲۱۵- ۲۱۶.    









آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.